Starzenie się społeczeństwa, polegające na zwiększaniu się nakładu ludzi starych w stosunku do ogółu populacji, jest jednym z podstawowych problemów dzisiejszych czasów, stanowi wyzwanie dla polityki społecznej, ponieważ rodzi wiele zadań w zaspokajaniu potrzeb tej grupy osób.

Instytucjonalne i pół instytucjonalne formy pomocy społecznej:

Dom pomocy społecznej i domy dziennego pobytu jako pół stacjonarna forma pomocy społecznej dla osób w podeszłym wieku, mieszkania chronione dla seniorów jak alternatywa dla domów pomocy społecznej.

Jest głęboka potrzeba zapewnienia bezpiecznego i godnego życia, intymności, wolności oraz umożliwienie rozwoju osobowości i usamodzielnienia na miarę ich możliwości, ważna jest aktywizacja i współpraca domu opieki społecznej z rodziną mieszkańca, adaptacja do nowego środowiska społecznego, przestrzeni życiowej osób starych, możliwościami realizowania potrzeb, w tym seksualnych a także wartości duchowych.

Dom pomocy społecznej ma także za zadanie zapewnienie podopiecznemu różnych form aktywizacji, upodmiotowienie, troskę o rozwój, wsparcie w sytuacjach trudnych, m.in. pomoc mieszkańcom z otępieniem starczym.

Adaptacja seniorów do warunków instytucjonalnych jest trudna i nie zawsze możliwa, dlatego bardzo ważna jest współpraca domu opieki społecznej z rodziną mieszkańca. Od krewnych można dowiedzieć się najwięcej na temat biografii podopiecznego, jego stanu zdrowia, poznać historie chorób.

W wielu przypadkach możliwe staje się zaproszenie krewnych do regularnego odwiedzania domu pomocy społecznej i włączenie ich w proces pielęgnacyjny. Im częstsza jest obecność członków rodziny, tym mniejszy dla seniora szok związany z całkowitą zmianą otoczenia i zrezygnowaniem większości dotychczasowych przyzwyczajeń.

Ważne są również świadczenia zdrowotne [pielęgnacyjne i rehabilitację geriatryczną], pomoc mieszkańcom z różnego typu schorzeniami oraz problemami w przezwyciężaniu depresji, samotności i osamotnienia, często spotykanych u osób starszych a także zwalczanie różnych form patologii społecznej [alkoholizmu i agresji] w tego typu placówkach.

Praca socjalna w domu pomocy społecznej to wspólne działania całego personelu w zakresie rozwoju społecznego i psychofizycznego mieszkańców, z zachowaniem prawa do wolności i godności oraz pełnego upodmiotowienia, mające na celu poprawę jakości ich życia poprzez realizację wszystkich podstawowych potrzeb oraz minimalizowanie wpływów tych czynników, które nie mogą być zmienione poprzez realizację indywidualnych planów wsparcia i starania personelu.

Definicja ta doskonale odzwierciedla cele pracy socjalnej na rzecz osób starszych. Pomaganie wymaga otwarcia się na drugiego człowieka, zainteresowania się jego losem i stwarzania podopiecznym wspólnej płaszczyzny komunikacji, udzielanie profesjonalnej pomocy fachowej, opartej na partnerstwie.

Opiekun-przyjaciel, to najbardziej wskazana forma pomocy, jaką powinna pełnić osoba sprawująca opiekę nad seniorem.

Praca socjalna jest profesją. Zasadniczym celem wszelkiej pracy socjalnej jest uzyskanie najwyższego, możliwego stopnia niezależności oraz dobro społeczne. Dla osiągnięcia takiego celu, najważniejsze są dwie wartości; szacunek dla wartości oraz godności każdej osoby.

Praca socjalna w domu pomocy społecznej dla ludzi starych, pokazuje specyfikę i profesjonalizm pomocy socjalnej na rzecz osób starych w domu pomocy społecznej.